لطفا این روایت را تا آخر مطالعه بفرمایید.....

مرحوم آیت الله میرزا احمد مجتهدی، این روایت را نقل کردند:

 روزی فردی آمد خدمت امام معصوم و به ایشان عرض کرد:

 اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند، عاقبتش چگونه خواهد بود؟

 امام در پاسخ به وی فرمودند:

خداوند به او یک بیماری عطا می نماید تا

 سختی های آن بیماری کفاره ی گناهانش شود.
آن مرد دو مرتبه پرسید: اگر مریض نشد چه؟

 امام مجدد فرمودند: خداوند به او همسایه ای بد می دهد

 تا او را اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه، کفاره ی گناهانش شود.

 آن مرد گفت: اگر همسایه ی بد نصیبش نشد چه؟

امام فرمودند: خداوند به او دوست بدی می هد تا

 وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد، کفاره ی گناهان دوست ما باشد.
آن مرد گفت: اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه؟!

 امام فرمودند: خداوند همسر بدی به او می دهد تا

آزار های آن همسر بد، کفاره ی گناهانش شود.

 آن مرد گفت: اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه؟

 امام فرمودند: خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می فرماید.
باز هم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت:

و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه؟
امام فرمودند: به کوری چشم تو! ما او را شفاعت خواهیم کرد.