بابا حسین:

درد و بلا

هی ناروا

به خدا صد رحمت بابا به کربلا

همه حسود

رحمی نبود

چی بگم از رسم محله ی يهود

مردا بزرگ

دستا بزرگ

صورت من کوچيک و انگشتا بزرگ

تار شد چشام

قطع شد صدام

تکرا ميشد مدينه تو کوچه ی شام

پرم شکست

سرم شکست

زير لگد عضای پيکرم شکست

اتش و دود

تنم کبود

نگم چه هتک حرمتايی شده بود

بزم شراب

شديم عذاب

چی بگم از قضيه ی کشف حجاب

تو ازدحام

ملا عام

يکی جسارت کردو گفت کنيز ميخوام