به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه العالم، شیخ محمد العلی، استاد فقه دانشکده محمد بن سعود در احسای عربستان، در واکنش به خبر صدور فتوایی در خصوص حرمت استفادۀ زنان از اینترنت بدون حضور محارم، گفت: زن و مرد در این زمینه تفاوتی با هم ندارند و چنین فتوایی اگر هم صادر شده باشد، بی اعتبار است.

این در حالی است که برخی روزنامه های معتبر عربی از جمله القبس، الریاض و پایگاه های اینترنتی از جمله ایلاف، در روزهای اخیر به نقل از "عثمان الخمیس" و "سعد الغامدی" (دو تن از شیوخ مشهور عربستان) چنین فتوایی را منتشر کرده بودند. هرچند اخباری نیز در تکذیب صدور این فتوا از سوی منابع نزدیک به عثمان خمیس منتشر شد.

حجت الاسلام رحیم کارگر، مدیر گروه آینده پژوهی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در رابطه با موضوعاتِ قالبِ کتاب های ارائه شده در حوزه مهدویت، به خبرنگار شبستان، گفت: در کتب مربوط به موضوع گسترده مهدویت و البته در حیطه های غیرپژوهشی دو طیف موضوعی کتاب، نمود بیشتری دارد که یکی شامل کتاب های اجمالی، مانند معرفی حضرت است که اطلاعاتی همچون تولد، زمان غیبت و موارد مربوط به غیبت را به مخاطب معرفی می کند.

وی افزود: دسته دوم مطالب کتب غیر پژوهشی و اصطلاحاً اجمالی مربوط به مهدویت بیشتر منوط به مواردی همچون ملاقات و داستان های دیدار با حضرت است و این دو محور یاد شده عمدتا در حوزه کتاب های عمومی موضوع مهدویت جای دارند.

کتاب های پژوهشی در حوزه مهدویت حجم اندکی را به خود اختصاص داده اند

این پژوهشگر افزود: قطعا دو طیف قالب موضوعی یاد شده در حوزه کتاب های غیرپژوهشی مهدوی، نیاز سطح جامعه را تشکیل می دهد و بخشی از این آثار جهت شناخت حضرت، مفید قلمداد می شود اما مسلما این نمونه تالیفات در دسته آثار عمیق و قابل اعتماد جای نمی گیرند و نمی توان به آنها استناد کرد و از میان آنها به افراد پژوهشگر کتاب خوب معرفی کرد.

حجت الاسلام کارگر با بیان اینکه حجم این دسته از کتاب ها در حوزه مهدویت، بخش عظیمی را به خود اختصاص داده است، ادامه داد: شاید در راستای محتوای تکراری این گونه کتب، نویسندگان توجه چندانی نداشته باشند و از سوی دیگر ناشر هم می خواهد، کاری انجام دهد، بنابراین در این میان نمی توان ناشر را مقصر دانست که این گونه کتاب ها حجمی قارچ گونه در بازار کتب مهدوی دارند، توجه محقق و پژوهشگر به نیاز جامعه است که از ارائه مطالب تکراری در این حوزه جلوگیری می کند، به بیان بهتر اگر محققان سوژه های ناب مهدویت را مورد پژوهش قرار دهند، اقبال از آن گسترده خواهد بود.

فرهنگ مهدوی؛ موضوعی که کمتر به آن پرداخته ایم
مدیر گروه آینده پژوهی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، به ویژگی های آثار پژوهشی در حوزه مهدویت پرداخت و تصریح کرد: در دسته کارهای علمی پژوهشی در این حوزه بر روی محورهایی همچون ابعاد سیاسی نظام مهدوی، حکومت مهدوی، کارهای فراوانی ارائه شده است اما خلاء اساسی در این راستا، کمبود آثار تالیفی درخصوص ابعاد فرهنگیِ مهدویت محسوب می شود. به بیان دیگر فرهنگ مهدوی، قطعه گمشده در آثار تالیفی مهدی پژوهان است.

وی تصریح کرد: مثلا "تعلیم و تربیت در عصر ظهور" موضوعی است که در مورد آن اندک کار شده است، یا موضوعاتی همچون خصائص دانشگاه مهدوی، سینمای مهدوی و ... این مسئله درحالی است که در حوزه مسائل سیاسی در حیطه مهدویت آثار فروانی ارائه شده است، باید توجه کنیم که وقتی از موضوعی مطالب متعددی ارائه شده است نباید آن را با شمایلی جدید ارائه و تکرار کرد چراکه وقتی خلاقیتی در کار نباشد قطعا خواننده کتاب، آن را پس می زند.

حجت الاسلام کارگر جهان آینده را دنیایی منبعث از فرهنگ خواند و افزود: تمامی نزاع های جهان پیشرو فرهنگی است و در این میان کشوری برتر است که در حوزه فرهنگ حرف های جدیدی داشته باشد، قطعا پرداختن به مباحث استدلالی مهدویت به عنوان بخشی از فرهنگ مسلم ما سبب می شود تا درحوزه فرهنگ دینی، بیش از پیش ارتقای پژوهشی داشته باشیم.

باسلام.ازتمامی بینندگان عذر خواهی میکنم.چندروزی نایب زیاره بودیم مشهد مقدس وبه همین دلیل نتونستم وبلاگ روبروز کنم.انشاء الله که به بزرگی خودتون مارو می بخشید.

خبرگزاری فارس: کارشناس تاریخ اسلام گفت: حضرت حمزه(ع) که به شدت از اهانت ابوجهل نسبت به برادرزاده‌اش برآشفته بود کمان خود را بر سر او کوفت و گفت: مگر نمی‌دانی من به آیین او در آمده‌ام؟!

محمدحسین رجبی دوانی کارشناس تاریخ اسلام در گفت‌وگو با خبرنگار آیین و اندیشه فارس در خصوص فرا رسیدن سالروز شهادت حضرت حمزه سیدالشهدا (ع) گفت: حضرت حمزه(ع) از کسانی است که در دوران سخت اسلام در مکه و در اقلیت بودن محض مسلمانان ایمان آورد و چون فرد بسیار شجاع و قابل احترامی بود، اسلام آوردن او باعث تقویت پیامبر(ص) و موقعیت اسلام شد.

وی اظهار داشت: در میان بنی‌هاشم، حضرت حمزه(ع) با اندکی تأخیر نسبت به برخی دیگر از بستگان حضرت رسول(ص) دعوت ایشان را پذیرفت البته آنچه که از نقل تاریخ برمی‌آید زمان اسلام آوردن حضرت حمزه(ع) خیلی هم با فاصله زمانی صورت نگرفت.

رجبی دوانی با اشاره به آشکار شدن ایمان حضرت حمزه(ع) در حدود سال پنجم بعثت تصریح کرد: جریان اسلام آوردن حمزه عموی پیامبر این گونه بود؛ زمانی که پیامبر اکرم(ص) در مسجدالحرام مورد جسارت و اهانت ابوجهل قرار گرفت و چون حضرت نمی‌خواست با او دهان به دهان شود ابوجهل را رها کرد و به منزل رفت.

وی ادامه داد: از آنجایی که حضرت حمزه(ع) عادت داشت بعد از شکار به طواف کعبه می‌رفت لذا کنیزی که شاهد اهانت ابوجهل به شخص پیامبر(ص) بود جلو رفت و به حضرت حمزه(ع) گفت: من شاهد بودم که چگونه ابوجهل به برادرزاده‌ات اهانت کرد. حمزه(ع) به شدت برآشفت و با کمان خود بر سر ابوجهل زد و او را خونین کرد و اینجا بود که حضرت حمزه(ع) فریاد برآورد چرا تو این گونه با برادرزاده‌ من رفتار می‌کنی مگر نمی‌دانی من به آیین او درآمده‌ام لذا از اینجا به بعد دیگر ایمان حضرت حمزه(ع) برای همگان مشخص شد و تا حد زیادی در دور کردن مشرکان از جسارت به ذات مقدس حضرت رسول(ص) مؤثر بود.

این کارشناس تاریخ اسلام در خصوص اطلاق لقب «سید‌الشهدا» به حضرت حمزه(ع) توسط پیامبر(ص) گفت: در طول دوران رسالت پیامبر(ص) هیچ جنگی مانند جنگ احد، ضایعات و تلفات شدیدی نداشت. مهم‌ترین فردی که در جنگ احد به شهادت رسید حضرت حمزه(ع) بود. فردی که زحمات بسیاری برای اسلام کشید و تا پایان حیات حضرت رسول(ص) شهیدی که هم‌ردیف حضرت حمزه(ع) باشد را مشاهده نمی‌کنیم.

وی عنوان کرد: صرف عمو بودن برای پیامبر(ص) موجب این نبود که حضرت حمزه(ع) را احترام کند، چرا که حضرت رسول(ص) عموی دیگری به نام عباس هم داشتند اما بعد از حضرت ابوطالب(ع) هیچ کس اخلاص، حمایت بی‌شائبه و ایمان محکمی مانند حضرت حمزه(ع) را در دفاع از پیامبر و دستاورد بزرگ ایشان به این صورت به نمایش نگذاشته بود همچنین با توجه به اینکه اکثر یاران حضرت جوان بودند اما عموی بزرگوارشان چند سالی از ایشان بزرگتر بود لذا جانفشانی حضرت حمزه(ع) امری ارزشمند بود.

رجبی دوانی با بیان اینکه اکثر شهدای اُحد از انصار و از اهل مدینه بودند، گفت: وقتی پیامبر(ص) مشاهده کرد که اکثر شهدا زائر و گریه کن دارند از غربت عموی خود منقلب شد و به عزاداری برای او پرداخت وقتی مردم دیدند که چگونه حضرت رسول(ص) بر سر مزار عموی خود عزاداری می‌کند آنها هم حمزه سیدالشهدا(ع) را ارج نهاده و بر سر مزارش حاضر شدند.

وی اظهار داشت: حضرت حمزه(ع) در دفاع از پیامبر(ص) تا بذل جان خویش پیش رفت و این موضوع باعث شد تا حضرت زهرا(س) همان احترامی را که پیامبر(ص) برای عمومی خود داشت را داشته باشد و هر از چندگاهی بر سر قبر ایشان حاضر شده و برای او و سایر شهدای احد دعا می‌کرد و این را از باب ارج نهادن به زحمت‌های مجاهد بزرگ فی سبیل‌الله که از قضا عموی پیامبر(ص) نیز بود، انجام می‌داد.