عمو حسین:

مرا ببخش ٬ در آتش فراق شعله ور شدم

مرا ببخش ٬ میان قتلگاه دردسر شدم

مرا ببخش ٬ بخاطر صدای کودکانه ام

میان نعره ها چه بی اثر شدم

ببخش اگر فقط به قدر یک نفس برای تو سپر شدم

ولی تو حق بده به من ٬ میان خیمه گاه خون جگر شدم

چگونه زنده باشم و ببینم از دو چشم خود

دوباره بی پدر شدم ٬ ولی عمو ٬ تو تشنه ای

امیر تشنه ها بیا و لحظه ای نفس بگیر

نفس بگیر ٬ که دیگر عازم سفر شدم

مرا ببخش ٬ میان قتلگاه دردسر شدم